Pensione Enea

มาพบว่าลิฟต์ถูกตั้งโปรแกรมให้ไปที่ระดับ 1 3 และ 4 ไม่ใช่ไปที่ระดับ 2 ที่คุณจําเป็นต้องเช็คอินได้ดีที่สุด เพื่อไปยังระดับ 3 และเดินลงด้วยกระเป๋าเดินทางหนัก ภรรยาของฉันได้ทําการจองและชําระเงินสําหรับห้องพักด้วยการจอง com ผู้ชายที่แผนกต้อนรับบอกเราว่าเราต้องจ่ายเมื่อเราบอกเขาว่าเราได้ชําระเงินไปแล้ว เขาขอให้เรายกเลิกการจอง เนื่องจากเขาสามารถให้ราคาที่ดีกว่านี้ให้เราเมื่อเราบอกเขาว่าธนาคารได้เอาเงินไปแล้ว เขากลายเป็นคนเคลื่อนไหวทั้งหมด ผู้ชายคนนี้เป็นตัวกระแทกตัวจริง ห้องพักกว้างขวาง ปัญหาหลักคือกลิ่นที่มาจากโถสุขภัณฑ์ที่ไม่มีที่นั่งในห้องน้ํา ร้านอาหารมื้อเช้า (Breakfasy) เป็นล็อตเตอรี่ โดยเฉพาะ "คาปูชิโน่" (cappuccino) แค่ผู้หญิงที่ทําความสะอาดได้ดีเท่านั้น รู้สึกปลอดภัยบนถนนมากกว่าการเผชิญหน้ากับคนที่อยู่บนโต๊ะทํางาน ไม่ต้องกลับไปที่นั่นอีก ห้องพักควรมีตู้เซฟและรองเท้าบู๊ตที่ไม่มีอยู่ และเราไม่เคยถาม "ผู้จัดการ" ว่าใครจะตื่นเต้น

โรงแรมที่แย่ที่สุดที่ฉันเคยพักมา และฉันเคยพักในสถานที่ที่น่าสงสัย เริ่มต้น ไม่มีที่นั่งชักโครก และสถานที่ก็สมบูรณ์มาก ไม่ต้องพูดถึงการเข้าไปในอาคารคุณต้องกดกริ่ง ผ้าปูที่นอนถูกปกคลุมด้วยเส้นผมและสกปรก (ราวกับว่าไม่ได้ซัก) ราคาสำหรับสถานที่นี้ไม่สมเหตุสมผล ตามความถนัดด้านการเดินทาง ราคาไม่ควรเกิน 50 รวมต่อคืน อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ใช่ส่วนที่เลวร้ายที่สุด ฉันต้องพูดถึงประสบการณ์ที่ฉันได้รับที่นี่ซึ่งฉันไม่เคยมีที่ไหนมาก่อน เพื่อนของฉันและฉันกลับมาประมาณ 20:30 น. จากอาหารค่ำ เห็นได้ชัดว่าเรารู้สึกกลัวเล็กน้อยเนื่องจากเราเป็นนักท่องเที่ยวและคนผิวสีจากอเมริกา เราเริ่มกดกริ่งเพื่อเข้าประตูโรงแรม แต่ไม่มีใครเปิด เราโทรหามันอีกสองสามครั้ง และในที่สุดก็มีคนเปิดมัน เมื่อขึ้นไปที่ห้องของเราและชายชราผิวขาวมาพบเราและถามเราว่าปัญหาคืออะไรและเขาเห็นกุญแจห้องของเราหรือไม่ เขาบอกว่าเขาเป็นเจ้าของ เราก็มอบกุญแจให้เขาและบอกหมายเลขห้องของเราให้เขาฟัง เขาเก็บกุญแจและเริ่มตะโกนใส่เราโดยบอกว่าอย่ากดกริ่งเกินหนึ่งครั้ง เราอธิบายว่าเราโทรหามันและไม่มีใครเปิดมัน และเรารู้สึกว่าถูกคุกคามจากคนข้างนอก เขายึดกุญแจห้องของเราจากเรา และเริ่มล้อเลียนว่าเราไม่สามารถพูดภาษาอิตาลีได้ เขาบอกว่าเราได้ปลุกเขาด้วยการกดกริ่งที่ประตู โปรดทราบว่าเป็นเวลา 20:30 น. จากนั้นเราก็ขอโทษเพราะเราแค่อยากกลับไปที่ห้องของเราและในที่สุดเขาก็คืนกุญแจให้เรา ฉันรู้สึกหงุดหงิดมากและถามเพื่อนว่าฉันควรขึ้นไปคุยกับเขาเรื่องเปิดประตูหรือไม่ เพื่อนบอกว่าไม่มีเหตุผลและเราควรกลับไปที่ห้องของเรา เราเริ่มเดินกลับห้องเจ้าของไล่เราเข้าห้องแล้วถามว่าทำไมทำสีหน้าแบบนั้น จากนั้นเขาก็บอกฉันว่าเขากำลังดูฉันในกล้องและเริ่มยิ้ม ฉันรู้สึกถูกคุกคามและหวาดกลัวมาก เขาก้าวเท้าเข้ามาในห้องของเรา (รุกล้ำความเป็นส่วนตัวของเรา) และคอยถามฉันว่า “มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ” พอฉันเริ่มอธิบาย เขาก็คอยขัดจังหวะถามฉันว่า “มีปัญหาอะไร” และเยาะเย้ยฉันและแสดงสีหน้า จากนั้นเพื่อนของฉันก็ก้าวเข้ามาช่วยอธิบาย และเจ้าของก็พูดว่า “ฉันไม่มีปัญหา คุณทำ” ขณะที่เขาชี้นิ้วใส่หน้าเพื่อนของฉันและเริ่มถ่มน้ำลาย เรารู้สึกเหมือนถูกเกลียดชัง ถูกอาชญากร ถูกปล้นเงิน และความเป็นส่วนตัวของเราถูกรุกราน อย่าพักที่นี่ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสถานที่นี้ทำงานอย่างไร สถานที่นี้ไม่เพียงน่ากลัว แต่เจ้าของยังมองคนในกล้องและเยาะเย้ยพวกเขา น่ากลัวมาก.