เดอะ มูน บีช มิวเซียม รีสอร์ท (THE MOON BEACH MUSEUM RESORT)

วิวจากโรงแรมสวยงามมาก เรื่องนี้ปฏิเสธไม่ได้ และคุณจะเห็นได้จากภาพถ่ายเหล่านั้น แต่สำหรับเราแล้ว ข้อดีก็จบลงเพียงแค่นั้น หลังจากใช้เวลา 10 วันท่องเที่ยวในเมืองต่างๆ ของญี่ปุ่น เราตั้งตารอที่จะได้พักผ่อนสักสองสามวันสุดท้ายก่อนบินกลับบ้าน แต่เรากลับไปเจอโรงแรมที่มีเตียงอาบแดดเพียง 19 ตัว สำหรับโรงแรมที่มีห้องพักกว่า 300 ห้อง ผลก็คือคุณมีสองทางเลือก คือตื่นแต่เช้าตรู่และเป็นหนึ่งใน 'คนเหล่านั้น' ที่รีบวิ่งไปนอนบนเตียงตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้น หรือจ่าย (ใช่แล้ว จ่าย!) 18 ปอนด์ต่อวันเพื่อจองเตียงอาบแดดบนชายหาดส่วนตัวของพวกเขา! (ชื่อโรงแรม Moon Beach Hotel ยิ่งทำให้เรื่องนี้ดูตลกมากขึ้นไปอีก) นอกจากนั้นแล้ว? อาหารเช้าเสิร์ฟเสร็จเวลา 9 โมงเช้า : 30 - แต่ที่จริงแล้วรับออเดอร์สุดท้ายตอน 9 โมง : 10. โรงแรมแห่งนี้ค่อนข้างเก่าและทรุดโทรม และหากคุณขับรถมาที่โรงแรม คุณจะต้องเสียค่าจอดรถ! ประสบการณ์แย่มาก จะบอกต่อให้คนอื่นๆ รู้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ - อย่าจองโรงแรมนี้เด็ดขาด

โครงสร้างของโรงแรมอาจเก่า แต่ห้องพักได้รับการปรับปรุงใหม่และสะดวกสบายมากเหมือนใหม่ ฉันหลงรักเสน่ห์แบบย้อนยุคของสถานที่แห่งนี้ และพื้นที่ส่วนกลาง เช่น สระว่ายน้ำในโถงกลาง และลานภายในอาคาร ก็สวยงามมาก สิ่งที่การตลาดไม่ได้แสดงให้เห็นคือพื้นที่โล่งกว้างของโรงแรมแห่งนี้ สวนสวยที่ได้รับการตกแต่งอย่างน่าทึ่ง และพื้นที่สำหรับงานศิลปะ เช่น ที่พักสำหรับศิลปิน และพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการ ฉันประทับใจมากและสนุกกับเวิร์คช็อปวาดภาพที่ยอดเยี่ยมกับศิลปินที่เน้นพืชและสัตว์ท้องถิ่นของโอกินาวา จุดเด่นที่สุดของโรงแรมนี้คือพนักงาน พวกเขาทั้งหมดน่ารักมาก ๆ ลิซ่าและพนักงานต้อนรับหญิงอีกคนชื่อขึ้นต้นด้วยตัว H นั้นยอดเยี่ยมและให้ความช่วยเหลือดีมากเป็นพิเศษ! คืนหนึ่งเกิดความผิดพลาดกับอาหารเย็นของเรา และเชฟได้มาขอโทษด้วยตนเอง เขาเปลี่ยนอาหารจานหลักของเราเป็นเมนูท้องถิ่นซึ่งอร่อยมาก และหลังจากทานเสร็จเขาก็บอกว่าเขาจะเป็นคนจ่ายค่าอาหารเองเพื่อเป็นการขอโทษ ฉันรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างแท้จริงกับน้ำใจอันเปี่ยมล้นนี้ จุดที่ควรปรับปรุง: ครัวปิดให้บริการนอกเวลาที่กำหนด ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณอยากทานอาหารตอน 10 โมงเช้า ไม่มีทางเป็นไปได้ นอกจากนี้ยังไม่มีที่ขายเครื่องดื่มใกล้สระว่ายน้ำและชายหาดด้วย ตัวเลือกอาหารไม่ค่อยดีนัก และบุฟเฟ่ต์ก็ธรรมดามาก นอกจากนี้ ผมคาดหวังว่าแนวทางการพัฒนาอย่างยั่งยืนของพวกเขาจะดีกว่านี้ บนเกาะที่มีลักษณะเช่นนี้ มีการใช้พลาสติกมากเกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งพลาสติกแบบใช้ครั้งเดียวทิ้ง เช่น หลอดดูด และเค้กชิ้นเล็กๆ แต่ละชิ้นในบุฟเฟ่ต์ที่ห่อแยกกัน ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นเลยจริงๆ ฉันเป็นห่วงว่าพลาสติกทั้งหมดนี้จะไปอยู่ที่ไหนกันแน่ ชายหาดมีขนาดเล็กกว่าที่เห็น ว่ายน้ำไม่ได้ น้ำตื้นมาก เต็มไปด้วยสาหร่ายและปะการังตาย เงียบมาก เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยริมสระเข้มงวดมาก: ห้ามโยนลูกบอล ห้ามกระโดด ห้ามสาดน้ำ และดูเหมือนจะห้ามหัวเราะด้วย พวกเรากำลังใช้ขวดเปล่าใส่น้ำเพื่อสร้างปราสาททรายอยู่ – เขาเอาขวดนั้นออกไป ห้ามยืนบนเครื่องเล่นเป่าลม ห้ามว่ายน้ำนอกบริเวณที่กั้นรั้วไว้ เท่าที่ผมเห็น นี่เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วทั้งเกาะ ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ที่นี่ บริเวณโดยรอบ: นอกเหนือจากโรงแรมแล้ว แทบไม่มีอะไรให้ดูหรือทำเลย

หากคุณต้องการใช้เตียงอาบแดดบนชายหาดส่วนตัวของโรงแรม ทางโรงแรมคาดหวังให้คุณจ่ายเงินค่าเตียงและร่มกันแดด ทั้งที่คุณเพิ่งจ่ายเงินไปกว่า 5,000 ยูโรสำหรับการเข้าพัก 4 คืน แล้วก็มีอาหารและเครื่องดื่มเพิ่มเติม ซึ่งฉันมองว่ามันไร้สาระสิ้นดี ถ้าพวกเขาบอกเรื่องนั้นก่อนจอง เราคงไม่ไปกัน คงไม่กลับมาอีกเพียงเพราะเหตุผลนั้น