โรงแรมสวอน การ์เดน (Swan Garden Hotel)

ฉันเดินเข้าไปในโรงแรมราคาถูก 2 ดาวเหมือนวันธรรมดาอื่น ๆ หวังว่าจะได้นอนหลับตอนหัวค่ำธรรมดา ที่เคาน์เตอร์ต้อนรับฉันยืนรอพนักงานต้อนรับเพื่อตระหนักว่าฉันอยู่ที่นั่น ในที่สุดเธอเงยหน้าขึ้นมองและจำฉันได้ เธอยิ้ม. ฉันพูดด้วยความสงสัยว่าตัวเองกำลังทำอะไรที่นั่นฉันกำลังเช็คอินพร้อมยื่นบัตรประจำตัวให้เธอ เธอพูดพร้อมกับยิ้มกว้างราวกับพยายามจะหวาน "อีกครั้ง?" ฉันช่วยตัวเองไม่ได้ "ดีฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อพบคุณ!" เธอหัวเราะเยาะความคิดเห็นของฉัน ฉันคิดว่าเธอพยายามเข้าใจว่าเธอควรอายหรือไม่ ฉันแค่อยากให้เธอให้กุญแจห้องกับฉัน เธอใช้เวลาสองสามนาทีเพื่อแตะแป้นพิมพ์ตรวจสอบกับบัตรประจำตัวของฉัน ทุกนาทีที่ผ่านไปฉันคิดว่าฉันควรเข้าใกล้เพื่อรับบัตรห้องของฉัน ฉันต้องการห้องน้ำเร็ว ๆ นี้ เธอเสนอห้องที่ไม่มีหน้าต่างให้ฉัน ฉันถามว่าฉันจะได้ห้องที่มีหน้าต่างหรือไม่ จากนั้นเธอก็เสนอห้องที่มีเตียงเดี่ยวให้ฉัน ฉันถามว่าฉันจะได้ห้องที่มีเตียงคู่หรือเปล่า จากนั้นเธอก็บอกว่าทุกห้องมีเตียงคู่ ฉันบอกว่าโอเคฉันจะได้ห้องที่มีหน้าต่างแล้ว เธอบอกว่าสิ่งเหล่านั้นก็ถูกยึดไปทั้งหมด นี่คือเมื่อฉันเริ่มคิดว่าจะต้องเป็นวันธรรมดา เพราะนี่เป็นบทสนทนาธรรมดา เนื่องจากบทสนทนาทั่วไปเกี่ยวข้องกับคนทั่วไปและคนทั่วไปเป็นเพียงแค่ stup * d จากนั้นเธอก็บอกว่าราคาห้องพักจะเป็นจำนวนเงิน ฉันพูดได้ดี ฉันจำเป็นต้องใช้ห้องน้ำเพื่อปล่อยของธรรมดา * ตอนนี้ จากนั้นเธอก็รู้ว่าฉันได้จองห้องพักออนไลน์แล้วและเธอเพิ่งเสียเวลา 15 นาทีสุดท้ายเพื่อค้นหาห้องที่จัดสรรให้ฉันแล้ว มันไม่จำเป็นต้องมองหาเตียงคู่หน้าต่างหรือห้องคลาย มีคนอื่นทำงานแล้ว เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่น่าเกลียด ตาโตคางแหลมกรอบเล็กความสูงโดยเฉลี่ย แต่การแต่งหน้าของเธอหนามากเธอต้องใช้พวกมันด้วยแปรงทาสีขนาดใหญ่หรือลูกกลิ้งเล็ก ๆ คุณสามารถบอกได้อย่างง่ายดายว่าเธอซ่อนผิวหนังที่ไม่ดีไว้บ้างและเธอปรารถนาที่จะขาวกว่าความเป็นมนุษย์ ฉันแน่ใจว่าการแต่งหน้ามีหลายสี แต่แน่นอนว่าสีขาวขุ่นไม่ใช่หนึ่งในนั้นใช่ไหม หรืออาจจะ 'นมเปรี้ยวและหางนม' หรือทำให้แห้งปูนของปารีส? ฉันรู้อะไร. ฉันได้รับกุญแจห้อง เธอเล่นซอกับเครื่องบัตรเครดิต แต่มันก็น่าเบื่อปกติจิตใจของฉันก็ถูกปิดโดยตอนนั้น มันมีเพียงพอที่จะพยายามสังเกตโลกีย์ที่น่าสนใจ ไม่ว่าจะเป็นหรือมีอาการชักมินิที่เกิดจากความหมองคล้ำของใบหน้าเงอะงะที่ไม่ได้เตรียมตัวไว้ใบหน้าที่มีผมยาวหญิงสาวผมยาวผู้ซึ่งชอบที่จะอยู่ที่อื่นเพื่อซ่อมแซมเล็บยาวของเธอ ฉันรู้สึกเศร้าสำหรับเธอ ตามที่เธอต้องรู้สึกเศร้าสำหรับฉันเช่นกัน ที่นี่ฉันอยู่ในโรงแรมสองดาวที่ได้รับการรับรองซึ่งอยู่คนเดียวในเมืองที่แปลกประหลาดตอนดึกอยากที่จะเข้าไปในห้องของฉันเพื่อถ่ายทำกลิ่นเหม็น และที่นั่นเธอพยายามดิ้นรนทำงานง่าย ๆ ในงานง่าย ๆ หวังว่าจะมีใครสักคนที่จะแต่งงานกับเธอในไม่ช้าเห็นได้ชัดว่ารูปลักษณ์ของเธอไม่มีอะไรเลยดังนั้นเธอจึงไม่ต้องทำงานที่นี่อีกต่อไป ฉันขอให้เธอโชคดีในใจฉันเพราะฉันไม่ต้องการมีปฏิสัมพันธ์กับเธออีกเลย โปรดแต่งงานเพื่อที่โรงแรมจะได้จ้างคนอื่นด้วยสติปัญญาที่มากขึ้น เราทั้งคู่คงจะมีความสุขมากขึ้น

จองโรงแรมนี้เป็นครั้งแรกในช่วงวันหยุดยาว และวันแรงงานฉันได้จองห้องเอ็กเซกคิวทีฟพรีเมียร์ ซึ่งเป็นห้องเดียวที่ว่างที่เหลือบนเว็บไซต์ agoda ใช้เวลาประมาณ 40 นาทีจากบูกิตอินดาห์ และเมื่อเราเช็คอิน พนักงานต้อนรับบอกฉันว่าเอ็กเซกคิวทีฟพรีเมียร์ห้องพักไม่สามารถใช้ได้จริงและ agoda ได้จริงทำผิดพลาด สิ่งที่ดีที่ผ่านมาพวกเขายังคงได้ 1 ห้องพักมาตรฐานใช้ได้สำหรับเรานัก เพราะมันก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้วตอนที่เราเช็คอิน ห้องก็เล็กและไม่ค่อยสะอาด เราไม่ได้ไปเลยมีอาหารเช้า มีค่อนข้างมากใกล้แหล่งช้อปปิ้ง และอาหาร

วิวด้านนอกของโรงแรมสะอาดมาก และได้รับการดูแลอย่างดี พนักงานเป็นกันเองมาก ๆ แต่บางคนก็ไม่ค่อยจะดีในภาษาอังกฤษ ร้านอาหารและล็อบบี้ที่สะอาด และเรียบร้อย ห้องพักธรรมดามาก ๆ แต่มันตั้งใจให้บริการ ผนังที่จะทำได้ต้องทาสีใหม่ เพราะเต็มไปด้วยคราบ และหัวฝักบัวแทนที่จะต้อง โดยรวมแล้วคุ้มค่าดีสำหรับราคาที่เขาเก็บฉัน ผมไม่ได้ใช้ แต่อาหารเช้าฟรีกาแฟก็ดีมาก ทำเลดีและมีร้านอาหารอื่น ๆ ในละแวกใกล้เคียง