คอร์ทยาร์ด วอชิงตัน ดีซี/ยูเอสแคปิตอล (Courtyard Washington DC / US Capitol)

ผมขอเน้นย้ำอีกครั้งว่า พนักงานที่ทำงานที่ Bistro Bar ในโรงแรม US Courtyard Marriott - US Capital นั้นยอดเยี่ยมมาก!! ในระหว่างที่ผมเข้าพักที่โรงแรม ตั้งแต่วันที่ 30 พฤษภาคม ถึง 1 มิถุนายน พนักงานต่อไปนี้ได้ให้บริการอาหารเช้าแก่ผมในเช้าวันอาทิตย์ที่ 31 พฤษภาคม และวันจันทร์ที่ 1 มิถุนายน: มาเรียห์และแอสเตอร์ สุภาพสตรีสองท่านที่ยอดเยี่ยมมาก พวกเธอปฏิบัติต่อฉันราวกับเป็นราชา! พวกเขาควรได้รับการตอบแทนสำหรับการบริการลูกค้าที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ ในคืนวันเสาร์ที่ 30 พฤษภาคม และวันอาทิตย์ที่ 31 พฤษภาคม ไดนาเซีย แมคคอย เป็นผู้เสิร์ฟอาหารเย็นให้ฉัน ไดนาเซียเป็นสุภาพสตรีที่ยอดเยี่ยมมาก เธอทำให้ฉันรู้สึกพิเศษและดูแลให้แน่ใจว่าอาหารเย็นของฉันเป็นไปตามที่ฉันต้องการและทำให้ฉันมีความสุข เธอมีรอยยิ้มสดใสและสุภาพอยู่เสมอ สมควรได้รับการตอบแทนเช่นกันสำหรับทักษะทางสังคมที่ยอดเยี่ยมและบุคลิกภาพที่ดีเยี่ยมของเธอ

เมื่อฉันเช็คอินประมาณเที่ยงคืนหลังจากเที่ยวบินล่าช้าในเย็นวันอังคารที่ 12 พฤษภาคม ฉันได้รับห้องหมายเลข 720 เมื่อฉันเข้าไปในห้อง ฉันสังเกตเห็นว่ามีพัดลมอยู่ในห้อง แต่ระบบปรับอากาศไม่ทำงาน ณ จุดนั้น หลังจากเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน ผมตัดสินใจเข้านอน เพราะพรุ่งนี้เช้ามีประชุมแต่เช้า ฉันสอบถามเรื่องนี้กับพนักงานต้อนรับเมื่อเช้าแล้ว พนักงานที่เคาน์เตอร์แจ้งว่าทราบอยู่แล้วว่าห้อง 720 ไม่มีระบบปรับอากาศที่ใช้งานได้ แต่ทางโรงแรมสามารถให้วิศวกรมาตรวจสอบได้ และฉันสามารถกลับมาตรวจสอบอีกครั้งในภายหลังเพื่อดูว่ามีห้องอื่นว่างหรือไม่ เมื่อฉันกลับจากประชุมในเย็นวันนั้นและสังเกตเห็นว่าพัดลมยังคงอยู่ที่นั่น ฉันจึงส่งข้อความผ่านแอปเพื่อสอบถามความเป็นไปได้ในการเปลี่ยนห้อง และเพื่อดูว่ามีข้อมูลอัปเดตใด ๆ หรือไม่ ข้อความนั้นถูกเพิกเฉย และฉันจึงเช็คเอาท์ในเช้าวันรุ่งขึ้น ราคาห้องพักอยู่ที่ประมาณ 320 ดอลลาร์สหรัฐต่อคืน (รวมภาษีแล้ว) เมื่อพิจารณาจากอัตราค่าห้องพัก (ซึ่งสูงมากเป็นพิเศษสำหรับโรงแรมประเภท Courtyard อยู่แล้ว) การที่ฉันได้รับห้องพักที่ไม่มีระบบปรับอากาศใช้งานไม่ได้นั้นถือเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้อย่างยิ่ง หากโรงแรมเต็มหมดแล้ว ฉันควรได้รับตัวเลือกให้ย้ายไปที่พักใกล้เคียง

แหวะ... ฉันไม่สามารถหาห้องพักราคาเหมาะสมในเมืองสำหรับคืนที่ฉันพักที่นี่ได้เลย ฉันจองห้องเตียงควีนไซส์สองเตียงเพราะเป็นห้องเดียวที่ว่างอยู่ ก่อนเดินทางมาถึง ฉันขอห้องเตียงคิงไซส์ค่ะ ฉันได้รับแจ้งว่าไม่สามารถทำได้ ดังนั้นฉันจึงทำการจองไว้เพื่อให้ทางที่พักเก็บไว้ให้ แล้วจึงโทรไปอีกครั้งเพื่อขอให้เปลี่ยนแปลงการจองเดิมของฉัน พนักงานคนนั้นเปลี่ยนการจองเป็นห้องขนาดคิงไซส์ แล้วคิดเงินฉันในราคาเดียวกับที่ฉันจองไว้สำหรับการจองครั้งที่สอง ฉันรู้สึกหงุดหงิดมากจนเลยปล่อยทิ้งไว้แบบนั้น ตอนที่ฉันไปถึง มีคนไร้บ้านจำนวนมากอยู่ด้านนอกอาคาร บริเวณนั้นดูไม่ปลอดภัยสำหรับผู้หญิงที่เดินทางคนเดียวเพื่อทำธุรกิจ เมื่อวนดูรอบๆ ผมจึงรู้ว่าโรงแรมอยู่ติดกับสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ฉันวนหาอยู่ประมาณ 45 นาที ก่อนจะรู้สึกปลอดภัยที่จะจอดรถและเข้าไปข้างใน เมื่อฉันลงจากรถ ฉันเห็นหนูตัวใหญ่มากกำลังคลานเข้าไปในรูที่ฉันต้องลอดผ่านเพื่อเข้าไปข้างใน ฉันเกิดและเติบโตในนิวยอร์ก ดังนั้นหนูจึงไม่ทำให้ฉันกลัว แต่สิ่งนั้นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันอยากเห็นตอน 11 โมงกลางคืนอย่างแน่นอน ฉันเข้าไปข้างในและขึ้นไปที่ชั้น 2 เพื่อเช็คอิน...แต่ไม่มีใครอยู่เลย ฉันยืนมองกุญห้องของฉันที่วางอยู่บนชั้นวาง ซึ่งมีชื่อนามสกุลและหมายเลขห้อง (804) ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนต่อหน้าทุกคนที่เดินผ่านไปมา เป็นเวลาประมาณ 5 นาทีหรือนานกว่านั้น ย้ำอีกครั้งว่า ดิฉันเป็นนักท่องเที่ยวหญิงโสดค่ะ เมื่อพนักงานต้อนรับมาถึงในที่สุด ฉันขอเปลี่ยนห้องเพราะรู้สึกไม่ปลอดภัย เธอบอกฉันว่าห้องพักเต็มหมดแล้ว และเธอมีห้องเตียงคู่ให้ฉันได้เท่านั้น ไม่มีคำขอโทษ...ไม่มีอะไรทั้งนั้น ใครกันที่ทิ้งกุญห้องโรงแรมโดยให้เห็นหมายเลขห้องชัดเจนให้คนอื่นเห็นได้? ฉันคิดจะหยิบกุญแจไปเลยขณะที่ยืนรออยู่ตรงนั้น แต่คิดว่าพวกเขาคงเข้าใจว่านี่เป็นความเสี่ยงด้านความปลอดภัย...แต่เปล่าเลย พวกเขาไม่เข้าใจเลยสักนิด! ฉันติดอยู่ตรงนั้น นอกจากนี้ ทาง Marriott ก็ไม่รับรองสถานะสมาชิกของฉันด้วย ทั้งๆ ที่ฉันเป็นสมาชิกระดับ Titanium... ฉันไม่ได้คาดหวังอะไรตอบแทน แต่เธอกลับทำให้ฉันรู้สึกเหมือนว่าฉันควรจะรู้สึกขอบคุณที่ได้ห้องพักที่นั่น แทนที่จะตระหนักว่าฉันใช้เงินไปกับโรงแรมแมริออทเยอะมาก พอถึงห้อง ฉันก็ประหม่าจนแทบเป็นบ้าและผ่อนคลายไม่ได้เลย ฉันโทรไปที่โรงแรมที่ฉันจะเข้าพักในอีกสองคืนข้างหน้าและขอร้องให้ได้ห้องพัก แต่ก็ไม่เป็นผล ฉันจึงพยายามทำใจให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ บรรยากาศในห้องดูน่าขนลุก... ฉันไม่อยากแตะต้องอะไรเลยในห้องอาบน้ำ โดยเฉพาะม่านอาบน้ำ มันมีสิ่งแปลกปลอมสีดำๆ คล้ายขนปุยๆ อยู่เยอะมาก จนฉันรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังคลานอยู่บนนั้น ฉันนอนหลับไปแค่ 4 ชั่วโมงแบบไม่สนิท และรีบออกจากที่นั่นตั้งแต่ฟ้าสว่าง ฉันยอมนอนในรถดีกว่าจะไปพักที่นั่นอีกครั้ง